Γεγονός είναι ότι η Ελλάδα εισέρχεται σε βαθύ τούνελ δανεισμού για διάστημα μεγαλύτερο των 30 ετών, με αβέβαιο μέλλον, σε ό,τι αφορά στην έξοδο της χώρας από το διεθνή οικονομικό έλεγχο.
Επίσης, ο κίνδυνος χαρακτηρισμού της ελληνικής οικονομίας ως «selective default» από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης θα εξακολουθήσει να παραμένει υπαρκτός.
Ο οικονομολόγος Δημήτρης Καζάκης θεωρεί ότι οι αποφάσεις της Συνόδου δεν πρόκειται να άρουν το δημοσιονομικό αδιέξοδο.
Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Κώστας Χρυσόγονος εκτιμά ότι είναι ακόμη πολύ νωρίς για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για την αποτελεσματικότητα των όσων αποφάσισε η Σύνοδος.
Αντίθετα, ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών και νυν πρόεδρος της εταιρείας Capital Partnes ΑΕ, Πέτρος Δούκας, θεωρεί τις αποφάσεις και όσα αυτές συνεπάγονται ιδιαίτερα θετικές για τη χώρα μας.
Πολλοί έκαναν λόγο για προσπάθεια «ολικής επαναφοράς» της πολιτικής στην Ε.Ε, μετά τη συμφωνία που υπήρξε μεταξύ των ηγετών των κρατών-μελών για το πακέτο στήριξης της ελληνικής οικονομίας αλλά και για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη.
Άλλοι, όμως, τηρούν μία πιο επιφυλακτική στάση ή και εκφράζονται εντελώς αρνητικά για το μεγαλεπήβολο σχέδιο των Βρυξελλών, καθώς η περίπτωση της Ελλάδας αποτελεί πείραμα για όλη την Ευρώπη και μόνο το μέλλον θα δείξει το εάν και κατά πόσο οι αδύναμες οικονομίες κάποιων χωρών θα αντισταθούν στις ορέξεις των κερδοσκόπων.
Για «χρηματιστηριακή ληστεία» κάνει λόγο ο βουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Δημήτρης Λαφαζάνης, υποστηρίζοντας ότι οι αποφάσεις της Συνόδου φέρνουν τη χώρα «ένα βήμα πλησιέστερα στον γκρεμό».
Οξύτατους χαρακτηρισμούς χρησιμοποιεί και ο καθηγητής Κώστας Ζουράρις, κάνοντας λόγο για μετατροπή των Ελλήνων σε «δουλοπαροίκους» και γερμανική «κομαντατούρ» που θα διοικεί τη χώρα.
Τα στοιχεία που δόθηκαν από τους ηγέτες της Ε.Ε. και την ελληνική κυβέρνηση χθες προκαλούν πολλές απορίες και ερωτήματα, καθώς:
Η εθελοντική συμμετοχή των ιδιωτών, κατά περίπου καθαρά 37 δισ. ευρώ (συνολικά 50 δισ.), που, σύμφωνα με τη χθεσινοβραδινή ανακοίνωση του IIF (Institute of International Finance), δεν είναι τίποτε άλλο από ένα «roll-over program», δηλαδή από μια εθελοντική μετακύλιση, δεν αφήνει αλώβητη τη χώρα.
Η παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ, καθώς ποσό που θα πλησιάζει τα 35 δισ. ευρώ θα τεθεί τη διάθεσή τους, ώστε να το χρησιμοποιήσουν σε περίπτωση δυσκολίας. Κάπως έτσι αναμένεται να λειτουργήσουν οι ευρωπαϊκές εγγυήσεις. Συνολικά οι ελληνικές τράπεζες μέχρι σήμερα έχουν λάβει ρευστό και εγγυήσεις 100 δισ. ευρώ.
Όπως τονίζουν οι οικονομολόγοι, το βάρος του δανεισμού θα εξακολουθήσει να είναι δυσβάστακτο. Στα 110 δισ. ευρώ του πρώτου Μνημονίου έρχονται να προστεθούν άλλα 60 δισ. ευρώ. Συνολικά 170 δισ. ευρώ. Πόση, άραγε, θα είναι η μείωση του ελληνικού χρέους;
Ειδικότερα οι αποφάσεις προβλέπουν:
1. Την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων που θα χορηγούνται από το EFSF τουλάχιστον σε 15 χρόνια, από 7,5 χρόνια που είναι σήμερα. Με την περίοδο χάριτος ενδέχεται να φθάσει στα 30 χρόνια.
2. Τα επιτόκια των δανείων από το EFSF θα είναι της τάξεως του 3,5%.
3. Το EFSF θα μπορεί να αγοράζει από τη δευτερογενή αγορά ελληνικά ομόλογα.
4. Οι πόροι των διαρθρωτικών ταμείων θα πρέπει να ανακατανεμηθούν για την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη. Τα κράτη-μέλη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα κινητοποιήσουν όλες τις απαραίτητες πηγές, ώστε να δοθεί άνευ προηγουμένου τεχνική βοήθεια για την ενίσχυση της Ελλάδας στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.
5. Ο ιδιωτικός τομέας θα ενισχύσει την Ελλάδα σε εθελοντική βάση μέσα από σειρά εναλλακτικών (ανταλλαγή ομολόγων, μετακύλιση και επαναγορά) σε συνθήκες ανάλογες με αυτές της στήριξης από δημόσιες πηγές. Υπολογίζεται ότι ο ιδιωτικός τομέας θα διαθέσει σε ομόλογα το ποσό των 135 δισ. ευρώ για 30 χρόνια (54 δισ. τα πρώτα τρία χρόνια). Από το ποσό αυτό τα 37 δισ. ευρώ είναι καθαρή συνεισφορά (απομείωση).
6. Το συνολικό δάνειο για την Ελλάδα ανέρχεται σε 109 δισ. ευρώ.
7. Η Ελλάδα δεσμεύθηκε για παροχή εμπράγματων εγγυήσεων (ολλανδική απαίτηση).
Στα ιδιαίτερα θετικά στοιχεία της απόφασης των ηγετών της Ευρωζώνης περιλαμβάνεται και η ενίσχυση της ευελιξίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας με σημαντική αύξηση των αρμοδιοτήτων του. Ο Μηχανισμός θα μπορεί να αγοράζει ομόλογα στη δευτερογενή αγορά…
πηγη:http://www.zougla.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου